Volgens een boekbespreking in NRC van zaterdag 10 december zijn mensen met een rommelig bureau creatiever en productiever. Hier wordt het boek “Messy’ van Tim Harfort besproken. Daarin wordt een pleidooi gehouden voor een rommelig bureau, een chaotische agenda, een inefficiënt kantoor en een ruziënd team. Dat zou borg staan voor meer succes.

Zoals vaker gebeurt met hypes: mensen denken dat ze een wondermiddel ontdekt hebben. Maar Harfort vergeet dat niet iedereen dezelfde breinvoorkeuren heeft. Mensen met proceduregerichte breinvoorkeuren hebben een sterke behoefte aan structuur en zijn helemaal niet productiever in een rommelige omgeving. Hun bureau is en blijft netjes en opgeruimd, ook aan het eind van de werkdag. Dat is ook de reden dat lang niet iedereen enthousiast is over Het Nieuwe Werken en flexibele werkplekken, zoals Dr. Marjette Slijkhuis heeft ontdekt in haar dissertatie. Dat geldt voor alle leeftijdscategorieën, dus ook voor jongeren. Dat zijn de mensen die in een organisatie met flexibele werkplekken al een half uur voor aanvang werktijd voor de deur staan om hun ‘eigen’ werkplek te kunnen bezetten.

Harfort stapt in dezelfde valkuil als vele management schrijvers en –goeroes voor hem: zij gaan, waarschijnlijk onbewust, uit van hun eigen breinvoorkeuren, propageren een werkwijze of managementstijl die daar bij hoort en denken dat dat voor iedereen een goed idee is. Voorbeelden? John C. Maxwell heeft waarschijnlijk hoge empatische breinvoorkeuren en propageert dienend leiderschap. Jack Welsh heeft waarschijnlijk hoge resultaatgerichte breinvoorkeuren en propageert resultaatgericht, directief, leiderschap. Robert Kaplan heeft waarschijnlijk hoge proceduregerichte breinvoorkeuren en propageert het model van de balanced scorecard. En zo kunnen we doorgaan. Wat werkt dan wel? Mensen gaan veel eerder fluitend naar hun werk als de dagelijkse activiteiten en de omgeving waarin ze werken zoveel mogelijk in overeenstemming is met hun breinvoorkeuren.

Pin It on Pinterest

Share This